17 oktober, jaarlijks een (ge)denkdag
arton132.jpg

Replica’s van de gedenksteen van Trocadero

Sinds 1989 zijn replica’s van de gedenksteen van Trocadero ingehuldigd op volgende plaatsen in de wereld. Ontdekt ze in beeld.

In steeds meer landen op diverse continenten komen op 17 oktober op tal van plaatsen honderden mensen samen om te getuigen en om kenbaar te maken dat ze weigeren armoede nog langer te aanvaarden.

Ook wordt er teruggedacht aan allen die het slachtoffer werden van een leven van ellende en uitsluiting. De getuigenissen van de armsten, hun ervaringen en hun hoop op een betere toekomst, staan centraal.

Op sommige plaatsen komt men zelfs op de zeventiende van elke maand bijeen voor een gedachtenismoment.

Bron van moed en hoop voor velen

De gedenksteen van Trocadero met zijn replica’s in diverse landen is een symbool geworden van verzet tegen extreme armoede, maar ook een bron van fierheid en moed voor de armsten en hun medestanders.

Over de betekenis van een Gedenksteen ter ere van de slachtoffers van armoede en uitsluiting en over de deelname aan de Werelddag van Verzet tegen extreme armoede, getuigen de mensen als volgt :


- Soms is het leven hard, men ziet geen toekomst meer, men laat alles op z’n beloop. Sedert de inhuldiging van de gedenksteen in het hart van Parijs, weten we dat er iets veranderd is. Men kan het bestaan van de armsten in deze wereld niet meer ontkennen of vergeten.

- Voor mij is de Steen een belangrijke plaats: men doet recht aan al wie leeft tussen miserie en courage,aan al wie daarin door niemand wordt erkend.

- Een vriend had me meegenomen naar Trocadero. Het gaf me een schok. Ik had het moeilijk om te geloven dat mannen, vrouwen, gezinnen in mijn eigen land slachtoffer zijn van zulke onrechtvaardigheid.

Met mijn werkmakkers hebben we besloten ons in te zetten opdat ons bedrijf ongeschoolde arbeiders zou in dienst nemen en vormen.

- Aan de gedenksteen voel ik dat ik sterker sta, dat ik niet alleen ben. Door te getuigen proberen we aan de mensen duidelijk te maken wat Vierde Wereld is. We willen tonen wat de stand van zaken is en hoe daar verandering kan in komen.

- Op 17 oktober komen wij hier in Gent samen bij ’Onze gedenksteen’ aan het Sint-Pietersplein. We staan daar om te getuigen dat armoede niet mag bestaan. Ook niet voor de duizenden gezinnen die zich nog verbergen omdat ze zich schamen voor hun armoede. De gedenksteen getuigt dat het om onze rechten gaat; dat maakt ons fier. Bij de gedenksteen komen ook mensen die niet tot de armsten behoren, met ons samen. Zo horen zij over ons gevecht tegen de armoede. We zetten daarmee een grote stap vooruit. ’t Geeft ons moed.

- 17 oktober. Dat wil ik niet meer missen. Ik was er voor de eerste keer bij en vond het zeer goed. (...) De getuigenissen deden mij pijn. En het Lied van de Vierde Wereld had ik nog nooit gehoord. Ik vond het goed dat er een minister was; hij heeft zinnige dingen gezegd.

Maar ik vond het geheel te kort; voor mij mocht het langer hebben geduurd. Ik voelde me warm vanbinnen; het was de warmste dag van heel mijn leven. Ik denk dat het door de samenhorigheid kwam.